Met wind en regen naar CSW in Wilnis op een complex waar behalve op het kunstgras verder niet werd gevoetbald. Mijn voorkeur heeft 't niet. Het is door het gebrek aan wedstrijden stil en ongezellig op het complex, maar gelukkig hadden beide teams er zin in.
Al snel bleek dat CSW een goede en gretige tegenstander was, waar wij behoorlijk moeite mee hadden.
Begonnen we vorige week nog slap aan de wedstrijd, deze keer waren we wel geconcentreerd.
Alleen is het voetbal wat minder de laatste tijd. Zo ook nu. We werkten keihard, maar de linies lagen te ver uit elkaar waardoor we ons geliefde combinatiespel niet konden uitvoeren. De voorhoede was niet genoeg aanspeelbaar waardoor te vaak de lange bal gehanteerd werd.
Daar ligt niet onze kwaliteit. Het middenveld moet de kans krijgen om
aansluiting te vinden en kansen te creëren. De weinige momenten dat dat wel lukte was het ook direct raak.
Iris gaf de bal goed mee aan Amy, die alleen voor de keepster niet faalde, 0-1.
CSW gaf niet op en bleef ons onder druk zetten, wat overigens niet tot veel kansen leidde door goed optreden van onze achterhoede.
Toch kon CSW door een ongelukkig moment van onze kant de 1-1 laten aantekenen.
Na rust de opdracht aan de voorhoede om meer aanspeelbaar te zijn en korter op elkaar te spelen, zodat we beter konden aansluiten en zo meer aan het voetballen te komen. Maar eerlijk is eerlijk, CSW verhoogde de druk en was de betere ploeg.
Veel echte grote kansen leverde dat niet op, maar dreigend bleef het wel.
En net als in de 1e helft was 1 goede aanval goed voor een doelpunt. Amy's steekpass bereikte Kaoutar, die net buiten de 16 door de keepster via een overtreding werd gestuit.
Demi achter de bal en werkelijk als een granaat vloog de bal tegen de touwen, 1-2.
We kregen nog wel een paar kansjes, maar het was duidelijk dat de wedstrijd nog niet was gespeeld.
CSW ging vol voor de gelijkmaker ,verdiende die misschien ook wel, maar een prachtige actie van Amy in de 16 stelde Kaoutar in staat de bevrijdende 1-3 te laten aantekenen.
Jullie hebben aangetoond niet zo snel meer in de war te raken als 't voetballend wat minder gaat. Dat is ook weer een ontwikkeling die positief is.
Ik ben er van overtuigd dat het voetbal wat jullie in huis hebben met hard werken vanzelf weer terugkomt.
Hopelijk komen Britt en Elena binnenkort terug van hun blessure, zodat we weer wat ruimer in de speelsters komen te zitten.
Ook nu hadden we er maar 11, gelukkig kon Jocelyn ons prima versterken waarvoor onze dank!
Theo.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
