Vandaag weer een opmerkelijke rentree in de Vet. 1 selectie. Zo stond een nagenoeg herboren Peter Verwayen als stand in voor Neef Tony tussen de palen. Hoezo herboren? Welnu, na een stevige beurt van Sonja Bakker heeft deze rekel het gewicht van een volwassen zak cement ingeleverd en is daarmee meteen weer 236 plaatsen gestegen op de ranglijst van meest aantrekkelijke doelwachters!
Het gaf ons blijkbaar het nodige vertrouwen want met maar liefst achttien man vertrokken wij per dubbeldeks touringcar richting Avenhorn. Aanvoerder Fred klutste een startopstelling uit de hoed waarvan de RKEDO’ers niet terug hadden, al snel snorde het balletje van man tot man op het braaf meewerkende kunstgras. Die achttien man bleek geen overbodige luxe want na een stief kwartiertje moest onze libero IJzeren Rinus zijn Salsa lessen (hij gaat voor goud met ster) bekopen met een vastloper in het bovenbeen.
Dat bracht onze eigen geheim agent Paaf binnen de lijnen die binnen de kortste keren voor 0-1 zorgde. Diverse fraaie kansen werden zorgvuldig om zeep geholpen om EDO niet al voor rust tot wanhoop te drijven. In die rust werd ons helder als glas uitgelegd waar de schoen wrong en wie voor wie zou invallen. Dat werd bepaald via het trekken van ouderwets gezellige strootjes waarbij de gelukkigen zich in een tamelijk willekeurig patchwork over het veld verdeelden. Het bracht nog meer onrust in de RK gelederen en wij konden doorgaan met het naar hartelust creëren van kansen.
Gelukkig vonden Fred en Paaf het net voordat de gastheren onze gebruikelijke aalmoes kregen toegeworpen. De strijd was gestreden, in ieder geval letterlijk voor stand in libero Ruud, die met een onwillige kuit, lopend als herr Flick (“you may kiss me now..”) voortijdig naar de kant strompelde. Ach, spelers genoeg denkt u inmiddels. Ik ben benieuwd wat dit allemaal betekent voor de opstelling volgende week tegen runner up SEW. Tot dan!
Piet de Jong
| < Vorige | Volgende > |
|---|
