Alweer de 2e beker wedstrijd voor Dames 2, ditmaal tegen CSW uit Wilnis en wel om kwart over 4, kan het nog later…
Fortuna begon sterk aan de wedstrijd en zeker de 1e 20 min. waren we beter en hadden veel druk naar voren. Eerst was het Sheryl, in mijn ogen vandaag de beste en strijdlustigste ladie, die de bal vanaf rechts snoeihard voorschoot. Roxanne dacht die bal nog te kunnen beroeren, maar kreeg de bal vol op de borst !! Dit was de 1e blessure-behandeling, er zouden er aan beide kanten nog vele volgen. Niet dat het een harde wedstrijd was, zeker niet, maar vele ongelukkige momenten.
Een diepe bal van Sheryl op Donna L. , helaas de keepster van CSW was er net iets eerder bij. Rox gaat er nog een keer langs, maar ook dit levert niks op. Gelijk daarna wordt Donna L. aan ‘t hoofd geraakt door een knie van de tegenstander en gaat gestrekt neer. Onze verzorger, Jair, rent gelijk het veld in voor verzorging. De scheids houdt Jair echter tegen, hij had moeten wachten tot de scheids het sein gaf om erin te komen !!!! Soms, eigenlijk heel vaak , kan ik scheidsrechters niet goed plaatsen en dan druk ik me nog zacht uit.
Gelukkig viel het mee en kon Donna weer verder.
Na 30 min. nog een schot van Lotte dat net naast ging en zoals zo vaak slap inspelen van Fortuna, onderschepping en schot dat op de paal belandt. De rebound komt bij CSW en wordt beheerst in het hoekje geschoten. 1-0 .met 1-0 gingen we de rust in. Erg jammer, want er had zeker meer in gezeten.
De 2e helft kwamen we er bijna niet meer uit en in de 50e minuut een voorzet van CSW, die door een van hun vrij kon worden ingekopt, 2-0, Het leek over, maar vlak daarna een slow-motion lob van Donna L., de keepster kon er bijna niet bij, 2-1. Er was weer hoop en de vele supporters (een lust voor het oog) geloofden er weer in. In de 70e minuut ging Sheryl langs haar tegenstander en de voorzet ging over de keepster heen en belande in de goal, 2-2.
Zou het dan toch nog kunnen…… In de 88e minuut werd het 3-2, veel te veel CSWérs stonden vrij en helaas was er eentje bij die de bal intikte. Jammer, jammer, maar niet getreurd, het gaat niet lang meer duren eer de eerste punten komen, Meiden blijf erin geloven, dat doen wij namelijk ook. Vader van Lotte nog bedankt voor het vlaggen, klasse.
tot volgende keer,
Jan
| < Vorige | Volgende > |
|---|
